Daha Kur’an Ne Desin?

DAHA KURAN NE DESİN?

Ey İnsan… Yaşıy­orken hem de Kur’an çağın­da,
Çır­pınıp duruy­or­sun cehalet batağın­da,
Kalbin katı, gözün kör, başın kibir dağın­da,
Kur’an sana gel diy­or bak bendedir adresin,
Ey şere­fli mahlukat daha Kur’an ne desin?

Özgürce seç­men için iki yoldan biri­ni,
Apaçık bildiriy­or bütün ayet­leri­ni,
Ya Peygam­ber, ya şey­tan… seç diy­or rehberi­ni,
Öyle seç­ki sırat­tan rüz­gar gibi geçesin,
İlle şey­tan diy­or­san daha Kuran ne desin?

Ya cen­net bahçe­sidir, ya ateştir o mezar,
Mekan var mı dünya­da öyle derin öyle dar?
Hiç bir şey yakın değil insana ölüm kadar,
Diy­or ki hesabı var aldığın her nefesin,
Mesajlar konuşuy­orken daha Kur’an ne desin?

Malın, mülkün, şöhretin, dünya­da her şeyin var,
Ya dünyadan Rab­bine götüre­cek neyin var?
Bana yeter diy­or­san şu üç gün­lük itibar,
Bir baş­ka gün vardır ki, çok çetindir bilesin,
Bun­lar masal diy­or­san daha Kur’an ne desin?

Ayet diy­or ki; eğer dağa insey­di kur’an!
Paramparça olur­du dağ Allah korkusun­dan,
Han­gi insan duyup ta ibret almaz ki bun­dan?
San­ki bir dağ yanın­da ne kadar­da cücesin,
Had­di­ni bil­men için daha Kur’an ne desin?

O münezzeh ruhun­dan ruh ver­mek­le insana,
Erişilmez bir şeref bahşet­ti Allah sana,
Ne kadar sevildiği­ni bur­dan anlasana,
San­ki taparcası­na kendine kul kölesin,
Nef­si­ni put yapana daha Kur’an ne desin?

Bir gün var ki çok yakın, dağların yürüdüğü,
Gök­lerin güneşi önünde sürüdüğü,
Kainatı toz dumanın bürüdüğü,
Kıyamet senaryosu, oyun değil bilesin,
Hala ürper­miy­or­san daha Kuran ne desin?

O büyük mahkemede bütün diller susacak,
Konuşa­cak bu defa, göz, kulak, el, bacak,
Uzu­vlar bir­er bir­er haram­ları kusacak,
Açıla­cak önünde defter­leri herkesin,
Kendine gel­men için daha Kur’an ne desin?

O gün!.. buyruk veren­ler, buyruğa baş eğe­cek,
Cehen­nem öfkesin­den köpürüp kükreye­cek,
Ve.. doy­dun mu dey­ince daha yok mu diye­cek!
Yandıkça o der­il­er değişe­cek bilesin,
Hala secde yok ise daha Kur’an ne desin?

Gör ki dünya!.. Sırtın­da nice insan taşıy­or,
Kimi yaşarken ölmüş, kimi ölmüş yaşıy­or,
Kimi arş-ı alaya dolu diz­gin koşuy­or,
Diy­or ki; İşte cen­net! Gayret et ki giresin,
Ey!.. Şere­fli var­lık, daha Kur’an ne desin?

Cen­giz NUMANOĞL