Anneme Mektup

ANNEME MEKTUP

Ben bu gurbete ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmek­tey­im.
Her gece, içinde mer­mer döşeli,
Bir soğuk yatak­ta büzülmek­tey­im.

Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynu­ma aldığım zaman,
Göz­ler­im kapanıp daldığım zaman,
Yeniden yol­lara düzülmek­tey­im.

Son günüm yak­laştı görü­ne­siye,
Kalmadı bir adım yol ileriye;
Yüzünü görme­den ölürsem diye,
Üzülmek­tey­im ben, üzülmek­tey­im.

Necip Fazıl Kısakürek